Thailand

Er is sinds het laatse berichtje ontzettend veel gebeurd. Om een lang verhaal kort te maken: We zijn op het hoogste punt in Thailand geweest, hebben 'long necks' gezien, prachtig handwerk (houtsnijwerk etc.) gemaakt zien worden etc etc...
We hebben het noorden achter ons gelaten toen we met de nachttrein van Chiang Mai naar Bangkok reisden waar we afscheid namen van onze geliefde gids Wirat ("Wilat").

In Bangkok hebben we een leuke dag doorgebracht met een collega van m'n vader, Jutatip, die ons haar huis liet zien. De rijke woonwijk werd bewaakt als een fort door een paar bewakers aan de ingang. Het welkomscommitee bestond uit haar zus met man en dochter die bij haar inwonen. We werden ontzettend in watten gelegd met hapjes en drinken. We kregen zelfs nog enkele cadeautjes! Wat een aardige mensen...

Na de lunch werden we meegenomen op een fantastische boottrip over de rivier door Bangkok. We hebben enkele tussenstops gemaakt waarvan er eentje een 'zoetjesmakerij' was. De meesten werden gemaakt van eigeel en een veel stroop. Een tweede stop was op een vrij groot eiland in de rivier waar in de smalle straatjes fietsers, motortaxi's en vele souvenierstalletjes het beeld bepaalden.
Toen de avondschemering inzette voeren we terug naar de plek waar het boottochtje begonnen was om van daar weer terug te rijden naar Wendy's House - ons vaste guesthouse in Bangkok.

Inmiddels zijn we naar Phuket gevlogen. Het is hier echt een gekkenhuis. Het meest toeristische tot nu toe. Met afstand.

De eerste dag hebben we een prachtige trip gemaakt naar James Bond Island wat opnieuw met een schitterend boottripje ging. Wat deze foto ook doet vermoeden, eerlijkheid gebied me te zeggen dat er naast ons enkele andere mensen waren die James Bond Island een bezoekje waard vonden.

Vandaag ben ik wezen duiken vanaf een boot die zo'n 2 uur uit de kust bij een klein eilandje (rots eigenlijk) halt hield. Drie duiken in totaal. Fantastisch.

De anderen hebben vandaag iets anders gedaan. Misschien dat ze daar later zelf iets over kunnen zeggen.

Voor nu: de groeten aan iedereen die dit leest (waarschijnlijk vooral ikzelf :-) ) en tot later!

Wordt vervolgd...

Hier het eerste stukje van mij,KJ.

Tot nu toe is de vakantie een achtbaan geweest. De eerste dagen enorm veel indrukken opgedaan en heel veel gedaan. De hitte was bij tijden bijna onverdraaglijk en we moesten erg wennen aan alles. Diarree en vermoeidheid staken al snel de kop op. Nu (14 augustus) lijken de meeste problemen eindelijk achter de rug. Morgen gaan we naar Changmai, de tweede stad van Thailand na Bangkok. Hier blijven we voor de eerste keer sinds bijna een week meer dan een nacht, is wel lekker natuurlijk.

We gaan hier o.a. de olifant bekijken en berijden dit is iets waar ik al lang naar uit heb gekeken. Daarna gaan we terug naar Bangkok en daarna naar de tropische stranden van Phuket. Ja idd. daar waar de tsunami tweede kerstdag 2006 ook toesloeg. Hopelijk houdt de zee zich deze week rustig.

Thailand is een land met veel tempels, heel veel tempels, veel vriendelijke mensen je wordt bijna behandeld als een prins in de hotels, hoge temperaturen en veel verscheidenheid. Oftewel zeker een keertje het bezoeken waard. Als je hier ooit heengaat (en waarom zou je dat niet doen...) vraag dan in Bangkok naar d gidsen Linda en Wirat (spreek uit als Wilat uiteraard) als gidsen en MR. Lem (die ene zonder tong inderdaad) als chauffeur en je krijgt de tijd van je leven.

Tot later..

Vorige avond besloten we dat het na vier dagen van onophoudelijke maagproblemen (lees: diarree) toch eens tijd werd voor een bezoekje aan de dokter. Het hotel in de stad Lampang (ook ooit hoofdstad geweest; uit m'n hoofd rond het jaar 1300) lag op een steenworp van het ziekenhuis. Gelukkig was onze gids bereid mee te gaan om voor het nodige vertaalwerk te zorgen. De receptie gaf meteen een goede indruk: behulpzame medewerker in een schoon geheel. We werden even later kort onderzocht en ondevraagd om even later met een handjevol pillen het ziekenhuis te verlaten. Zouden ze helpen? De volgende ochtend bleek dat de pillen blijken bijzonder goed te werken.

Leuk weetje: op de TV in het ziekenhuis was er een quiz voor waarin een mannetje van 4 (!) jaar op het punt stond een bedrag van 800 000 baht te verdienen. Vijgtig baht is ongeveer een euro... :-)

De volgende dag bestond uit veel autorijden door bergachtig gebied. We hebben in een 'hilltribe' dorpje nog wat souvenirs gekocht die ons bijna in de hand werden geduwd door kinderen van amper 12 jaar oud.
Het uiterste noorden van Thailand heeft in het verleden zeer veel opiumplantages op de berghellingen gehad. In de Lonely Planet werd gesroken van een beruchte drugsbaron die rond 1975 naar Myanmar vertok, genaamd Kuh Sa. Ik had al met een oor opgevangen dat een goede vriend van een oom van onze gids (hebbes?) ook een grote naam is geweest in de opiumhandel. Wat bleek? Deze twee personen bleken dezelfde te zijn... We hebben uitraard nog steeds het volste vertrouwen in onze gids :-)

Als laatste hebben we een huis bezocht gebouwd door de moeder van de huidige koning. Het was in Zwitserse stijl en was omringd door een wonderbaarlijk mooie tuin vol rachtige bloemen en oorverdovend (letterlijk!!) luidruchtige insecten. Het huis was in 1988 af toen de opdrachtgeefster 88 was. Ze beloofde dit prachtige huis aan de Changrai provincie te 'schenken' (niet echt, ze ging er zelf wonen) onder de voorwaarde dat de bevolking zou meewerken met het 'ont-opiumen' van de omgeving. De poiumplantges moesten vervangen worden door thee, lychee en andere plantages. Dat is in zeer grote mate gelukt en het oorspronkelijke gebruik van de grond wordt volgens de Lonely Planet nog slecht op kleine schaal voortgezet. Het is hiermee niet verdwenen, maar verschoven naar Laos en Myanmar.

Op de weg terug naar het hotel stopten we in een klein dorpje waar een klein groepje kinderen (allen jonger dan een jaar of 10) ons vrolijk onthaalde (zie foto's). Ditmaal zonder koopwaar aan te bieden\, maar gewoon omdat ze het leuk vonden om foto's met ons te maken en zichzelf weer terug te zien. Erg leuk!

Het avondeten was weer super de luxe. Changrai heeft verder een Nightbazar vergelijkbaar met die van Chiang Mai, maar dan kleinen en iets rustiger. Ik ga straks weer eens met KJ en Annelies naar het hotel om lekker te gaan slapen. Onze ouders zijn er denk ik al.

Morgen gaan we de 'Golden Triangle bezoeken. Dat is de omgeving van het huidige drie-landenpunt van Laos, Myanmar en Thailand; het hart van de drugszaakjes, nog niet o lang geleden.

Wordt vervolgd...

Het eerste berichtje heeft wat lang op zich laten wachten. Dat betekent niet dat ik er niet aan gedacht heb er eentje te plaatsen, maar dat we gewoon veel dingen doen en weinig tijd hebben om te internetten.

Voor nu, heel in het kort: de vlucht was geweldig. Zeer voorspoedig, lekker (en veeeeel) eten en weinig geen turbulentie. Het viel Annelies en mama 100% mee!

We kwamen aan in Bangkok waar we werden opgewacht door papa en onze (eigen!!) gids. Linda. Vreselijk aardige vrouw dei ons door Bangkok gisdste, samen met een chauffeur die zonder tong lijkt te zijn geboren. Geen woord, mar toch beleefd...

We hebben de bekende toeristische dingen gezien in een paar drukke dage. Voor mij was het hooogtepunt misschien wel de bootrip met diner. In het avondlicht van de stad over de rivier. Prachtig.

We hebben inmiddels de river Kwai en haar beruchte brug gezien. We hebben in een drijvend (!) hotel aan dezelfde rivier geslapen, die voor het gevoel in het midden van de jungle was.

Vandaag bestond voor een goed deel uit rijden in de bus met de nog altijd stomme chauffeur en de - inmiddels andere - gids.

Kort samengevat: heel veel gezien in heel weinig tijd. Daardoor ook niet zoveel slaap :-( En daardoor (?) maagproblemen bij de meesten van ons...

Wordt vervolgd...

Alle tassen zijn gepakt en de treinkaartjes gekocht; we lijken er allemaal klaar voor te zijn. Bij mijn moeder hebben de zenuwen plaatsgemaakt voor een soort gelatenheid... Annelies heeft er nog onveranderd veel zin in, net als KJ en ik.

Om 15:00 uur zullen we met de trein vertrekken richting Schiphol.

Wordt vervolgd...